God, gerechtigheid en redding

Als we de verhalen uit Genesis 10 tot 19 lezen, zien we dat God Zich openbaart in het leven van Abraham en diens volk. Allereerst leren we wat gerechtigheid is. In het voorgaande (Gen 6-11) lezen we over Gods afkeuring over het kwaad van mensen. De zondvloed is een straf op de ongerechtigheid van de mensen. Ook Cham ontvangt een straf voor zijn ongerechtigheid. Als Abram de koningen van Sodom en Gomorra bevrijdt, ontmoet hij Melchi-Zedek (letterlijk: Koning van de Gerechtigheid). Deze koning is zowel priester als koning van Jeruzalem (Salem =vrede). In dit verhaal ontvangt Abram een zegen van deze koning. Let er ook op dat het verhaal over de straf op Sodom en Gomorra ingebed is in een nieuwe belofte van God aan Abraham: Hij zal een zoon ontvangen en uit die zoon komt een familie die gerechtigheid zal doen en leren aan de volken. Opnieuw is gerechtigheid een sleutelwoord. Daarom pleit Abraham ook of er toch geen rechtvaardigen hoeven te sterven met de onrechtvaardigen. 

Het boek Genesis openbaart God. Hij wordt geopenbaard als God de HEERE die Abram roept, als God de Allerhoogste, in de ontmoeting van Abram met Melchizedek. Deze Melchizedek brengt Gods zegen over Abraham – hierin is Melchizedek een prototype van Christus Jezus, die zowel priester als koning is en zegen geeft. Als Abram de rijkdom van Sodom afwijst (Gen. 14) belooft God dat Hij voor Abram een Loon en Schild is: God zal hem belonen en beschermen – opnieuw leren we God kennen op een nieuwe manier. En als Abram gelooft in de HEERE, rekent die hem als een rechtvaardige. Abrams familie zal in de wereld laten zien wat rechtvaardigheid is.

Ook leert het boek Genesis ons over geloof en redding. Abram gelooft God en gaat op reis (Gen 12), maar ook rekent God geloof tot rechtvaardigheid (Gen 15). Abram ontvangt steeds opnieuw een belofte van God die in vervulling zal gaan. Deze beloften gelden voor altijd, en onderstrepen Gods betrouwbaarheid. God belooft Abram een groot nageslacht (Gen 15), terwijl hij kinderloos is! God belooft Abram een heel land, terwijl het in bezit is aan de nakomelingen van Cham (Gen 10). In het verbond tussen God en Abram blijkt wat er met het volk gebeuren zal: onheil en rampen treffen Gods uitverkoren volk (!), maar God is als een vuur in hun midden: beschermend en bevrijdend. Juist in onze dagen, als vele volken Israël vervloeken, weten we dat Gods beloften aan Israël nog niet voorbij zijn. In geloof mogen we met Abram deze God volgen en veilig zijn.

Genesis en genealogie

Namen en hun betekenissen
Het boek Genesis bevat opvallend veel geslachtslijsten, waarmee ook de opbouw van het boek is weergegeven. "Dit is het boek van de afstammelingen..." komt regelmatig terug (Gen. 5:1; 10:1 en 11:27). Deze lijsten vermelden niet lukraak wat namen, maar geven daarmee een bijzondere boodschap door. Zo vertelt Genesis 4 niet zomaar het verhaal van Kaïn en Abel - het begint namelijk met "En Adam had gemeenschap met Eva..." en het eindigt met "En Adam had opnieuw gemeenschap met Eva..." Het verhaal vertelt vervolgens hoe Adam zijn eerste twee zonen verliest: Kaïn wordt een zwerver en Abel wordt gedood, terwijl Enos de nakomeling blijkt van wie de zoon God openlijk gaat aanroepen. De namen in Kaïns familie voorspellen weinig goeds: De mens (Adam) is voortgebracht (Kaïn), een leraar (Henoch) van de vluchteling (Jered). Hij die verworpen is van God (Mechujaël). Wie is van God (Methusaël) de overmachtige (Lamech). 

Het geslachtsregister van Adam's zoon Seth is veel hoopvoller: De mens (Adam) is bestemd (Seth) voor sterfelijkheid (Enos) en droefheid (Kenan). Geprezen zij God (Mahalalel) hij zal neerkomen (Jerad), om te leren (Henoch). Zijn dood brengt (Methusalach) aan de vertwijfelden (Lamech) rust /hoop (Noach). 

Nog een opvallend aspect van de verhalen van Genesis is de perspectiefwisseling. Zo vertellen Genesis 1 en 5 dat God Adam schiep, terwijl in Gen. 2-4 over de HEERE God (de verbondsgod, Jahweh), die alles geschapen heeft en met mensen in relatie is getreden. Deze perspectiefwisseling zien we vervolgens ook in het verhaal van de vloed: Gen 6:1-8 vertelt over de boosheid van de HEERE, terwijl Gen 6:9 weer de lijst met afstammelingen noemt waarin Noach blijkt met God te wandelen. Dit wandelen met GOd wordt ook gezegd van Henoch uit de familie van Seth, terwijl ook Noach uit diezelfde familie heeft deze intieme omgang met God. Later zien we dat ook terug bij Abraham. Velen opperen overigens dat de eerste hoofdstukken van het boek Genesis een patchwork lijkt van twee verschillende verhaallijnen: de geslachtslijsten die uitgaan van het spreken van God  en de verhaallijn die spreekt vanuit de openbaring van de HEERE God, de God die verscheen aan Mozes. Deze verhalen spreken elkaar niet tegen, maar vullen elkaar bijzonder mooi aan. 

Binnen of buiten 

Het verhaal van Kaïn en Abel lijkt een spiegel van het verhaal van de zondeval. Adam en Eva worden verstoten uit de nabijheid van God in de hof van Eden. De plaats waar God met hen omging blijkt afgesloten te zijn door een engel met een vlammend zwaard. Hierin zien we een analogie met de tabernakel, waar ook twee engelen de ontmoetingsplaats met God markeren. God ontmoeten is geen vanzelfsprekendheid meer na Genesis 3. Dit belijkt vervolgens ook uit het leven van Kaïn en Abel. Beiden brengen een offer: Kaïn een heiligingsoffer (Deut 26:2) en Abel een vredesoffer (Deut 15:19). Maar het verschil tussen beide offers blijkt uit hun levenshouding. Kaïn brengt een offer, maar blijkt jaloers en kwaad in de zin te hebben. Terwijl Abel (betekenis: nevel, luchtigheid) zijn offer brengt van de eerstgeborene en hun vet, wat wijst op het beste van het beste. De geslachtslijst van Kaïn laat een dergelijke levenshouding zien die een opeenhoping van kwaad lijkt te brengen, als we zien hoe Lamech aan polygamie doet en leeft van de wraak (zeven en zeventig maal). De andere Lamech (Gen. 5) laat een andere levenshouding zien. Hij spreekt de zegen over zijn zoon uit: "Deze zal ons troosten over ons werk..." 

In alle profetenboeken wordt het brengen van offers altijd in verband gebracht met gehoorzaamheid en geloof. Niet het brengen van een offer is belangrijk, maar het hart waarmee dit offer gebracht wordt. Als dit gewillige hart ontbreekt, wordt de aarde een rampgebied, wat blijkt in Genesis 6-9.

Hiermee belanden we in het verhaal van Noach, waar de prachtige schepping van God wordt teruggedraaid. De oervloed uit Genesis 1 komt terug over de aarde en de geschapen mens wordt verdelgd van onder de hemel. Duidelijk kan het oordeel niet zijn. Genesis spreekt dus niet alleen van schepping, maar ook van oordeel. Niet alleen van het goede, maar ook over het kwaad dat in de wereld gekomen is. Gelukkig biedt God zélf redding, in de ark. Er is leven, dankzij de levende God. 

In één jaar je hele Bijbel doorlezen - dat kan!

Ga samen met andere leerlingen de uitdaging aan. Lees thuis elke dag met een handig rooster jouw Bijbel uit.  Dat duurt precies één jaar!! Kan dat? Natuurlijk, al meerdere keren is dit een prachtig project geworden. Geef jezelf op per email bij jw.vanluik@csgpm.nl of kom maandag in de eerste of tweede pauze naar de aula. Daar kun je een rooster krijgen. Vanaf 1/1/2020 start je met lezen in het boek Genesis en in december 2020 ben je beland in Openbaring. 

Wat kun je verwachten? 

1. Een duidelijk leesrooster voor 2020. 

2. Via de Whatsapp regelmatig uitleg bij de hoofdstukken die je leest. 

3. Vóór de zomer en de kerst een gezamenlijke activiteit. 

Waar is het paradijs?

In het Evangelie van Lucas spreekt Jezus de bekende woorden: "Heden zult u met mij in het paradijs zijn." 

Het paradijs is een Grieks woord dat in de Septuagint gebruikt wordt om de hof van Eden aan te duiden. Het is de plaats waar volgende Joodse geleerden de Messias de poorten zal opendoen. Jezus' belofte aan de moordenaar aan het kruis is daarom veelzeggend: Ikzelf zal voor u de weg openen naar het Koninkrijk. 

Het paradijs of de tuin wordt ook in poëzie van Ezechiël aangeduid als de plaats waar de goden wonen, een hemelse plaats voor de machtigen der aarde. In Ezechiël 28 wordt de koning van Tyrus aangezegd dat hij een voorname plaats heeft in Eden, overladen met kostbare juwelen en edelstenen, maar dat hij tot hoogmoed vervallen is en dus deze rijkdom zal moeten afstaan: "Van de berg der goden verbande Ik u en deed u weg, gij beschuttende cherub, van tussen de vlammende stenen." En in Ezechiël 31 wordt Assyrië beschreven als een grootheid die de schoonheid en macht van het paradijs evenaarde "Ceders in Gods hof evenaarden hem niet, cypressen waren niet te vergelijken met zijn twijgen, en platanen haalden niet bij zijn takken; geen boom in God hof was hem gelijk in schoonheid." (Ez. 31:8-9). Dit paradijs is de woonplaats van goden waar de boom des levens gepland is. 

In het apocriefe boek "Apocalyps van Mozes" wordt dit paradijs als een hoge berg uitgebeeld, en dit hernieuwde paradijs zal de Messias maken tot een woonplaats van rechtvaardigen en gezegenden in het land van Jeruzalem. Joodse geleerden zagen uit naar dit hemelse paradijs waar zij de Torah mogen bestuderen en God hen een feestmaal zal bereiden, maar bovenal zullen eten van de boom des levens. (zie NIDNNTE, paradeisos). 

In dit paradijs worden mensen weer verenigd met hun Schepper. Hier vinden we alles wat op aarde gemist wordt in volmaakte heerlijkheid: vrede, veiligheid en vreugde!

Aardbeving en opstanding!

Joden willen een teken

De dood van de Messias gaat gepaard met grote tekenen. Toch lijkt hier weinig aandacht voor, en dat is onterecht. Wat betekent het natuurgeweld rond het kruis van Christus? In het boek Mattheüs komt het regelmatig voor dat de joden een teken vragen van Jezus (Mt 12:37-39; 16:1-4). Zij willen bewijs dat Hij de Messias is. Ze krijgen dan het teken van Jona (Mt 12:39 en 16:4). Later geeft de Heere Jezus zélf de tekenen die gepaard gaan met zijn wederkomst: bloed, vuur en rookpilaren. En dat is ook niet verwonderlijk: God manifesteert zich regelmatig in machtige natuurwonderen. Zelfs als Jezus aan het kruis hangt, vragen de joden zich af of Elia zal komen om Jezus te helpen. Maar Elia komt niet om Jezus van het kruis te helpen, als Jezus het gebed van de rechtvaardige (Ps 22) bidt. Maar er gebeurt wel iets anders. 

God geeft een teken

God geeft tekenen, nl. de opstanding van de rechtvaardigen. Het zijn heiligen die opstaan en in de heilige stad verschijnen  na de opstanding. IVP New Testament Commentary zegt hierover: "Elijah did nog come to deliver Jesus, but signs that Jews regularly expected to accompany the death of the righteous did follow Jesus's death." (bij Mt 27:51-53). 

De wonderen die gebeuren zijn als volgt: 

- het voorhangsel in de tempel scheurt middendoor

- er komt een hevige aardbeving

- de rotsen breken 

- en heiligen staan op uit de dood 

Het zijn tekenen die de joden vaak van Jezus verlangden: geef ons een teken zodat we geloven zullen. 

Maar de enigen die het geloven, lijken de Romeinse soldaten te zijn: "En toen de hoofdman over honderd en zij die met hem Jezus bewaakten, de aardbeving zagen en de dingen die gebeurden, werden zij erg bevreesd en zeiden: Werkelijk, Dit was Gods Zoon!

Dit betekent het 

De psalmen zingen dat Jahweh (De HEERE) de natuur in handen heeft: Ja, vast staat de wereld, hij zal niet wankelen; vast staat uw troon, van oudsher, U bent van eeuwigheid." (Ps 93:2).  Deze zelfde God komt in de wereld rechtspreken, wat gepaard gaat met geweld in de natuur: "Laat de hemel zich verblijven ... laat de zee bulderen... laat het veld van vreugde opspringen... voor het aangezicht van de HEERE, want Hij komt, want hij komt om de aarde te oordelen." (Ps 96:11-13). En in Psalm 97 wordt duidelijk dat Jahweh de aarde verlicht met bliksem en donkerheid, waardoor de bergen smelten als was voor het aangezicht van de HEERE (97:5). Maar dit oordeel heeft een doel: "Hij bewaart de ziel van zijn gunstelingen, Hij redt hen uit de hand van de goddelozen." (97:10). Ook in de profeten komen we de HEERE als Wreker tegen: "Zijn grimmigheid is uitgegoten als vuur, de rotsen worden door Hem stukgebroken."  (Nahum 1:6). 

     Als nu bij de veroordeling van de Heere Jezus zulke machtige wonderen gebeuren is dat in de eerste plaats om Jeruzalem een groot teken te geven: hier is de HEERE betrokken! Hier vindt een oordeel plaats. Maar de enige die het lijken te begrijpen zijn de Romeinse soldaten. Zij belijden: "Waarlijk was deze mens Gods Zoon."  

     Later in het boek Openbaring wordt de zichtbare natuur ingeschakeld om de woede van God te uiten. Want als het Lam het zesde zegel opent verschijnen er een aardbeving, een zonsverduistering en een bloedrode maan. Ook vallen de sterren van de hemel op de aarde. "En de hemel week terug als een boekrol die wordt opgerold. En alle bergen en alle eilanden werden van hun plaats gerukt. En ... zij verborgen zich in de grotten en tussen de rotsen in de bergen" (Openb. 6:14,15). Blijkbaar is Gods oordeel zichtbaar in natuurgeweld, zodat de bewoners van de aarde er veel van merken. 

Wat gebeurt er met de opgestane heiligen? 

Deze heiligen uit Jeruzalem zijn het zoveelste teken dat Jezus de Messias is. Geloven de Joden het nu nog niet? Deze heiligen staan op wanneer Jezus sterft en komen hun graven uit wanneer Jezus opgewekt is. Zij zijn opgewekt met een verheerlijkt lichaam, en verschijnen, zoals Jezus af en toe verschijnt en weer verdwijnt. Straks als Jezus terugkeert, zal hij komen "met al Zijn heiligen" (1 Thess 3:13) Deze heiligen zijn als het ware de voorboden van de grote groep van heiligen die door Jezus zijn gered. In Mattheüs 23 had Jezus de joden veroordeelt voor hun ongeloof, door de profeten te doden in de stad. Hij noemt Jeruzalem de stad die de profeten doodt en stenigt wie naar u toe gezonden zijn." (Mt23:37). Nu komen deze heiligen getuigenis geven aan Jezus' woorden. 

Jezus was DE RECHTVAARDIGE, die nu gedood is en opgewekt! Van alle kanten wordt dit duidelijk. tot op de Pinksterdag de ogen werkelijk open gaan en velen geloven. 

Waarom een blauwe maan?

Een bijzonder natuurverschijnsel! Een blauwe maan, die niet alleen vandaag, 31 januari 2018, maar ook 31 maart 2018 te zien zal zijn.


Wat is de functie van de maan nu eigenlijk?
Iedereen weet dat de maan een cyclus van vier weken doorloopt. 
Maar de maan 'regelt' ook de getijden van eb en vloed. De joodse en islamitische kalender is op de vierwekelijkse cyclus van de maan afgestemd. Ben je een beetje thuis in de Bijbel, dan weet je dat feestdagen altijd rond nieuwe maan of juist bij volle maan gevierd worden. 


In de Bijbel, Genesis 1 staat dat de lichten "tot aanduiding van vaste tijden en van dagen en jaren". De hele Bijbelse kalender van feestdagen is hierop afgestemd. Ook Jezus zelf rekent met natuurverschijnselen, want Hij zegt dat er "tekenen ...zijn aan de zon en de maan en de sterren." (Lk 21:25). 


Ik heb even gezocht naar bijzondere Joodse feestdagen, en wat blijkt... vandaag wordt het Joodse "Toe Bisjvat" (het nieuwjaar van de bomen) gevierd.

En op 31 maart 2018 start één van de grote feesten, het Pesachfeest. HIerbij wordt de grote bevrijding uit Egypte gevierd.
Kijk maar naar de maan. Wie het lukt de stand van de maan tegen te houden, kan de plannen van God tegenhouden! Wie komt daar nog eens mee?
De maan... een bijzonder natuurverschijnsel? Zeker.
Eén van de vele verwijzingen naar de Schepper.







https://www.nu.nl/wetenschap/5112410/blauwe-supermaan-woensdagavond-in-groot-deel-land-zien.html

Houd vol tot het einde

Volharding

Het bijbel Hebreeën is geschreven als één grote indringende preek waarin allerlei aspecten van het oude verbond worden uitgelegd met het oog op het werk van de Heere Jezus en de Heilige Geest. Feitelijk wordt uitgelegd waar alle voorschriften, offers en personen uit het Oude Testament toe hebben gediend: zij hebben vooruit gewezen naar de Heere Jezus en zijn werk.  De hoofdboodschap van Hebreeën is: “Houd vol tot het einde!”  Met ongelooflijk veel aansporingen doet de schrijver een appèl op zijn lezers. Alle aansporingen worden met Bijbelcitaten uit het OT toegelicht. Alles waarin God zich voorheen heeft geopenbaard, wordt geciteerd.

Tekst	Aansporingen om vol te houden.
2:1	Daarom moeten we ons te meer houden aan wat door ons gehoord is, opdat wij niet op enig moment afdrijven.
3:6	Laten wij de vrijmoedigheid en de roem van de hoop tot het einde toe onwrikbaar vasthouden.
3:14	Als wij tenminste het beginsel van de vaste grond tot het einde toe onwrikbaar basthouden.
4:1	Laten we er beducht voor zijn dat iemand schijnt achter te blijven…
4:11	Laten we ons dan beijveren om de rust in te gaan
4:14	Laten we deze belijdenis vasthouden.
4:16	Laten we met vrijmoedigheid naderen tot de troon der genade
6:4-6	Het is onmogelijk om hen die verlicht zijn geweest… en afvallig worden, weer opnieuw tot bekering te brengen
9:28	Jezus zal zélf gezien worden door hen die Hem verwachten tot zaligheid
10:22	Laten wij tot Hem naderen met een waarachtig hart, in volle zekerheid van het geloof
10:23	Laten we deze belijdenis van de hoop onwrikbaar vasthouden, want Hij die het beloofd heeft, is getrouw
10:25	Laten wij de onderlinge bijeenkomsten niet nalaten, zoals het bij sommigen de gewoonte is…
10:39	Wij zijn echter geen mensen die zich onttrekken en daardoor naar het verderf gaan, maar mensen die geloven, tot behoud van de ziel.
12:1	Laten ook wij, nu wij door zo’n menigte van getuigen omringd worden, afleggen alle last en zonde die ons zo gemakkelijk verstrikt.
12:1	Laten wij met volharding de wedloop loen die voor ons ligt.
12:12	Hef daarom de slappe handen op en strek de knikkende knieën,
12:28	Laten wij daarom… aan de genade vasthouden en daardoor God dienen op een Hem welgevallige manier, met ontzag en eerbied
13:1	Laat  de broederliefde…gastvrijheid…huwelijk… blijven
13:9	Laat u niet meeslepen door veelsoortige en vreemde leringen.
13:13	Laten wij dan naar Hem uitgaan buiten de legerplaats en zijn smaadheid dragen.
13:15	Laten wij dan altijd door Hem een lofoffer brengen aan God.

Het boek staat boordevol met citaten uit het Oude Testament, waaronder veel Psalmcitaten. Een aantal hiervan volgen hieronder.

Tekst OT	Inhoud	Toepassing
Psalm 110	Zit aan mijn rechterhand Priester naar de orde van Melchizedek	Jezus is aan Gods rechterhand gezeten en is priester, niet uit de stam van Levi, maar onverwachts en ongedacht net als Melchizedek opeens naar voren trad. Jezus is de zoon van God, Priester in der eeuwigheid.
Psalm 95	Verhard uw hart niet, verbitter de Heere niet, zij konden niet ingaan vanwege hun ongeloof	Verhard je niet voor het werk van de Heere Jezus, omdat je anders het koninkrijk van God niet binnen kan gaan. (Hebr. 4)
Genesis 14	Melchizedek komt naar Abraham en zegent hem	Jezus is net als Melchizedek: koning der gerechtigheid en Priester tegelijk. (Hebr. 7)
Exodus 25	Priesters gaan de tabernakel binnen met bloed van stieren en bokken om tot God te naderen voor de zonden van het volk	Jezus is de hemel zélf doorgegaan met zijn eigen bloed om ons bij God te brengen in het vergeven van onze zonden (Hebr. 8—10)
OT	Abel, Henoch, Noach, Abraham, Sara, Izak, Jakob, Jozef, Mozes, Israël, Rachab, Gideon, etc.	Deze mensen hebben de belofte gehad, maar niet de vervulling gezien. Toch hebben zij in geloof ernaar uitgezien (Hebr. 11)
		12:12