zaterdag 19 maart 2011

John Stott - inspirerend bijbelleraar

John Stott – één doel

Christianity Today wijdt aandacht aan de 90e  verjaardag van deze gewaardeerde bijbelleraar uit Londen. http://www.christianitytoday.com/ct/2011/march/johnstott.html?start=1 (27 april 2011). Voor zijn verjaardag wordt een bundel uitgegeven met bijdragen van bekenden van deze predikant. John Stott heeft zijn hele leven gewijd aan het woord van God. Zijn hoofdwerk bestaat uit het verklaren van de bijbel, waarvoor hij de reeks Bible Speaks Today. Zijn kracht ligt volgens het artikel aan de focus op het doel waar hij zich voor stelt. Hij gaat door tot zijn werk gereed is, daarna is er pas tijd voor iets nieuws. Het aantal boeken loopt in de tientallen. Bijzonder aan te bevelen is De Bijbel, Gods Woord voor vandaag, met daarin vijf aansprekende heldere preken over de bijbel!
Stott houdt er een bijzondere hobby op na: vogels kijken. In ‘The Birds Our Teachters’ krijgen we een inkijk in prachtige foto’s, gemaakt door de auteur zelf, met levenslessen uit het leven van vogels. Zijn hobby gaf hij de naar ornitheology, wat verwijst naar ornitology (vogelleer) en theology (godsleer). Aan te bevelen!

zaterdag 5 maart 2011

Bileam - spiritueel medium

Het is lastig om van Bileam een goed beeld te krijgen. In Numeri 22 - 24 lezen we van Bileam dat hij de HEER noemt als 'mijn God'. Ook spreekt God tot hem. Aan de andere kant wordt in het Nieuwe Testament gesproken over de list van Bileam en de dwaalleer. Hoe zit dat?
Voor een goed overzicht van de daden van Bileam zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Bileam (17 jan 2011)
Laten we alle punten op een rijtje zetten:

1. Bileam betekent letterlijk""Verslinder van het volk". Voor joodse lezers van Numeri zegt zijn naam al genoeg. Iemand die  het volk verslindt, kan geen goede boodschap brengen.
2. Bileam is een ziener - een persoon die meer ziet dan anderen: laten we zeggen een spiritistisch medium. Hij wordt genoemd "de man met het geopend oog" (Num. 24:3) Niet voor niets wordt hij door koning Balak meegenomen naar een berg om Israël en de andere volken te zien. Bileam zou dan 'zien' wat hij zeggen moet. Dit wordt in Numeri 24 duidelijk mbt Edom, Seïr, Amelek en de KEnieten: als Balak ze 'ziet', weet hij meteen wat hen in de toekomst zal overkomen.
3. Bileam wordt geleid door de Geest van God.  God komt 's nachts tot hem met een boodschap (Num. 22:9-12) en Bileam gehoorzaamt. Als Bileam opnieuw overweegt mee te gaan, ontbrandt de toorn van God (Num.22:22vv). We zien dat hij vervolgens bij iedere zegening hoort wat de HEER spreekt.
4.  Het vennijn zit 'm in de staart. Bileam is voor zijn zegening afhankelijk van God. Echter, dit garandeert geen heilig leven: blijkbaar heeft Bileam na zijn 'heldere momenten' in een onderonsje met Balak hem de raad gegeven om het volk met een offerfeest tegemoet te komen. In deze val trappen de Israëlieten helaas wel.
Hier verwijst Micha in hfst 6:5 naar waar het antwoord van Bileam aan Balak betekende dat Israël zich van God afkeerde.  Ook in Jozua 13 en 24 wordt over wat Bileam voorzegd heeft aan Israël.
5. In het Nieuwe Testament spreekt de Here Jezus zijn gemeente in Pergamus toe dat zij deleervan Bileam moeten afwijzen. Deze leer houdt in: afgoderij bedrijven en daarmee struikelen, in de strikken van verleiding vallen. Evengoed spreekt de Here Jezus hier over het zwaard , namelijk de straf dit komt, zoals ook Israël in de woestijn van Moab gestraft is.
6. Vervloeking treft tenslotte niet Israël zelf: zij is als volk door God gezegend. Deze vloek treft vervolgens wel Moab, want meerdere keren in het OT, o.a. in Nehemia worden de Moabieten afgehouden van het volk Israël, vanwege... dat zij Israël wilden vervloeken.
7. Bileam is omgekomen, gedood tegelijk met de koningen van Midian (ligt ten zuiden van Moab). Zie dit als straf voor de vervloeking van Gods gezegende volk Israël.

Zie tenslotte ook de site van bijbel en onderwijs: http://www.bijbelenonderwijs.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=309:de-ezel-van-bileam&catid=42:artikelen&Itemid=64

LiveAsIf.org - 'Christ in You...' - Guilty And Forgiven

Een kostbare les  over schuld en vergeving! Het lezen waard.
 LiveAsIf.org - 'Christ in You...' - Guilty And Forgiven

vrijdag 19 november 2010

Oogstfeest

dragend de buidel met zaad,
zal thuiskomen met gejuich,
dragend de volle schoven (Psalm 126:6)

Zaaien en oogsten geven in de agrarische samenleving richting aan het leven. Men leeft van seizoen naar seizoen, van zaaien naar oogsten. Psalm 126 benadrukt dat zaaien onzeker werk is:  ‘…de zaaier die met tranen zaait…”, Je weet namelijk nog niet wat de toekomst brengt. Zaaien betekent hopen op de oogst die zal komen, maar nog niet zichtbaar is.
Oogsten daarentegen is een feestelijke aangelegenheid zij dragen de volle schoven. Oogst heeft te maken met ‘opbrengst’; dat wat het land heeft opgebracht. Daarom worden in Israël ook oogstfeesten gehouden, om God te danken voor de overvloed en samen vreugde te beleven aan het dienen van de Heere. Eén van deze feesten is het Pinksterfeest.

Zaaien en oogsten… Hiervan spreekt ook Jezus in Johannes 4. Na de ´bekering´ van de Samaritaanse vrouw en haar getuigenis in de stad, komen de Samaritanen op Jezus af. Tegen de discipelen zegt hij dan het volgende
35 Zegt gijlieden niet: Het zijn nog vier maanden, en dan komt de oogst? Ziet, Ik zeg u: Heft     uw ogen op en aanschouwt de landen; want zij zijn alrede wit om te oogsten.
36 En die maait, ontvangt loon, en vergadert vrucht ten eeuwigen leven; opdat zich te zamen verblijde, beide, die zaait en die maait.
Bij deze buitengewone gebeurtenis vallen zaaien en oogsten op één dag. Het gezaaide ( het getuigenis van Jezus) valt in goede aarde en mensen worden geoogst (komen tot Hem).

Ook sprak Jezus in de gelijkenis van het goede zaad en het onkruid (Mt 13) over de oogst.  Hier krijgt het een andere invulling: de oogst is de voltooiing van de wereld, te weten het einde. In het laatste bijbelboek, Openbaring, wordt dit herhaald:
14 En ik zag, en ziet, een witte wolk, en op de wolk was Een gezeten, des mensen Zoon gelijk, hebbende op Zijn hoofd een gouden kroon; en in Zijn hand een scherpe sikkel.
15 En een andere engel kwam uit den tempel, roepende met een grote stem tot Dengene, Die op de wolk zat: Zend Uw sikkel en maai; want de ure om te maaien is nu gekomen, dewijl de oogst der aarde rijp is geworden.
De oogst is de voleinding van de wereld. Dan wordt duidelijk wat het leven heeft opgebracht. Wat de vruchten van onze levensboom zijn. En deze beoordeling zal Jezus uitvoeren, nadat de engelen hen hebben bijeengebracht.
Bidden voor de oogst is bidden om maaiers. In Mattheüs 9 spreekt de Heiland over de oogst die wel groot is, maar de arbeiders die weinig zijn.  Een ernstige boodschap aan alle gelovigen. Betrokkenheid op het Koninkrijk der hemelen veronderstelt gebed om arbeiders Met oogst wordt hier bedoeld de mensenmenigte die tot God gebracht zal worden.
We leren hieruit het volgende
1.       Zoals een boer uitziet naar de oogst, kijkt God uit naar de oogst, het einde van de wereld.
2.       Zaaien kost moeite, maar die wordt beloont met ´de oogst´.
3.       Arbeiders blijven nodig in het koninkrijk, zo blijft ook gebed nodig om deze werkers.

vrijdag 5 november 2010

Messiasgeheim

Messiasgeheim
In het evangelie komen we verschillende keren tegen dat Jezus verbiedt dat mensen over zijn wonderen vertellen. Waarom zo? Moet niet iedereen weten wie Hij is? We spreken hier van het zogenoemde Messiasgeheim.
Vb. Mt. 12:16 (Hij verbood hen ten strengste Hem bekend te maken;                              Lukas 5:20 Jezus verbiedt de melaatse man niets van de genezing te vertellen    Lukas 8: 56 Jezus verbiedt Jairus niet te spreken over wat er gebeurd was.
Des te opvallender is het verhaal van de bezetene te Gadara, die van legio duivelen verlost is . Deze man krijgt de opdracht om zijn familie te vertellen wat God hem gedaan heeft. (Lukas 8:39). Dit bericht staat midden tussen de twee ‘verboden’  uit Lukas 5 & 8.
Of de omgeving waarin het wonder gebeurt hiermee te maken heeft, spreekt Markus tegen. In Markus 5: 19 draagt Jezus de genezen ‘bezetene’ te vertellen welke grote dingen de Heere gedaan heeft, terwijl de genezen doofstomme in Markus 7:36 weer niet mag vertellen wat er gebeurd is. Beide wonen in hetzelfde gebied: Dekapolis (lett: tien steden), waaronder Gadara valt.
In de theologie spreken we hier van het Messiasgeheim. Verschillende keren lijkt het dat Jezus zijn taak als Messias niet bekend wil maken – zelf voor de hoge raad ontwijkt hij de regelrechte vraag of hij de Messias is. Waarom zo’n Messiasgeheim?
Allereerst merken we op dat veel mensen in Jezus’ tijd hoopten van de Romeinen verlost te worden. Ze wachtten op een sterke leider die hen, net als Judas de Makkabeer zou aanvoeren in de strijd tegen de onderdrukker. Gerben S. Oegema geeft als definitie van de verwachte messis: Een messias is een priesterlijke, Koninklijke of anders omschreven figuur, die een bevrijdende rol in de eindtijd zal spelen.’.  De Here Jezus echter heeft andere taken uit te voeren vóórdat de eindtijd komt!
Vervolgens vinden we een antwoord in Markus 8, de kern van het Markusevangelie. Daar vraagt Jezus zijn discipelen: “Wat zeggen de mensen over Mij?” Uit het antwoord blijkt de verschillende visies die mensen hebben. Petrus geeft dan als antwoord: U bent de Christus – dat wil zeggen, de gezalfde van God! Opnieuw verbiedt Hij zijn leerlingen hierover te spreken. En dan… dan komt de reden. Jezus vertelt over zijn lijden, dood en opstanding. Dát is de kern van zijn werk als Messias. En dat zullen niet veel mensen willen inzien. Zelfs Petrus niet (lees maar na in Markus 8: 27 – 9:1).
We zien dus dat Jezus onthullingen over zijn identiteit begeleidt, om premature verklaringen over zijn Messiasschap die slechts misverstanden oproepen tegen te gaan. De openbaring van zijn taak komt pas tot zijn doel in de kruisiging.
We zien in het Evangelie dus dat mensen geen lijdende Messias zochten, en daarom ook Jezus niet hebben (h)erkend. Pas na zijn dood kwamen velen tot geloof! Toen was duidelijk dat het lijden de kerntaak was. Tot zover de uitleg van het Messiasgeheim. Voor een vergelijk zie http://refoweb.nl/vragenrubriek/15829/messiasgeheim
Nu de vraag waarom de ex-bezetene in Gadara wel thuis móet vertellen over de grote daden van God? Een verklaring hiervoor is dat Jezus geen misverstand wil laten ontstaan over zijn bediening. Als mensen menen dat hij politieke of economische hervormingen komt doorvoeren dan zullen ze verkeerde verwachtingen krijgen en hem koning willen maken. En dat is nu juist niet het geval in Gadara. Dáár heeft Jezus iets getoond van zijn macht dat niet voor dubbele uitleg vatbaar is: Ik ben gekomen om de werken des duivels te verbreken (1Joh3:8). Een heldere uitleg geef ik hierbij graag door:  
There was nothing in this wonder that could be perverted to political purposes; and the publication of this miracle was focused upon the works of Jesus, rather than bearing upon his identity. Nevertheless, there was a most vivid glimpse of the Lord's deity: "Declare how great things God hath done for thee." "How great things Jesus hath done for him." Bron: http://www.searchgodsword.org/com/bcc/view.cgi?book=lu&chapter=008
Juist daarom denk Ik dat de Here Jezus deze man evangelist maakte in zijn eigen dorp: een wandelend evangelie, een teken dat Jezus macht heeft over de duivelen. Hier laat Hij zijn Goddelijke macht zien, en zullen mensen voor hem buigen en Hem erkennen als hun God. En Jezus zei: Keer terug… en vertel wat God u gedaan heeft. En hij … verkondigde al wat Jezus hem gedaan had.

dinsdag 26 oktober 2010

Lezen om te leven of leven om te lezen?

Je eet om te leven - Je leeft niet om te eten.
Zo is het ook met bijbellezen.
Je leest om te leven - je leeft niet om te lezen.

De Schriften (bijbelboeken) zijn bedoeld om ons tot Hem te leiden. John Stott formuleerde dit kernachtig toen hij zei: "U dacht dat u het eeuwige leven in de Schriften kon vinden, terwijl het eeuwige leven alleen in Christus te vinden is van wie de Schriften getuigen."

Vier keer een Evangelie - Hoe zit dat?

Elk evangelie is anders geschreven. Waarom zo? En wie schreven ze? Een kort overzicht

Als je goed leest, ontdek je vast dat elk evangelie anders begint. Elke schrijver heeft dit bewust gedaan: hij wil één aspect van Jezus Evangelie duidelijk maken en doet dat op een manier die bij zijn gaven en kwaliteiten past. We kunnen zeggen: God gebruikt elke schrijver op een andere manier om een ander publiek te bereiken.

Markus (een Griek) schreef ws. eerst een kort evangelie, waarin Jezus als de Zoon van God centraal staat als een dienaar voor de mensen.
Mattheüs (een Jood, tollenaar Levi) schreef nadrukkelijker voor een Joods publiek. Centraal bij hem staat de term: zo werd vervuld wat door de profeet ... gezegd werd. Hij laat zien dat Jezus de door God gestuurde en beloofde Messias van Israël is. Mattheüs wisselt grote stukken 'verhaal' af met 'toespraken' van Jezus, zoals de Bergrede (Mt. 5-7) en veel gelijkenissen (o.a. Mt. 13).
Lukas (Griekse arts en rechtsgeleerde) schreef na nauwkeurig onderzoek een chronologisch verslag, waarbij hij steeds verwijst naar de regering van keizers en koningen in het Romeinse Rijk. Centraal bij hem staat het werk van de Heilige Geest.
Al deze schrijvers schreven voor de val van Jeruzalem.
Het laatste evangelie werd door Johannes (de discipel) geschreven in de tweede helft van de eerste eeuw, vanuit Efese. Hij benadrukt dat Jezus één is met God. Hij past veel kenmerken van de God van Israël toe op Jezus, en bewijst hiermee dat Hij de Zoon van God is, met dezelfde Autoriteit als de Schepper, de God van Israël.
Lukas schreef vervolgens een tweede deel: alles wat door de Heilige Geest via de apostelen bewerkt is: het ontstaan van de gemeente van God, het Evangelie dat vanuit de joden ook de Grieken (heidenen) bereikt en zo Europa bereikt. In dezelfde tijd schreef Jakobus zijn brief, die nauw aansluit bij o.a. de Bergrede, en de afspraken die op het Apostelconvent in Jeruzalem worden gemaakt.
Kortom, een hele lijst met boeken die we de komende weken doornemen. Binnenkort komt mogelijk het leesrooster in dit weblog!.

Zie voor meer informatie:
John Stott Brengers van de blijde boodschap
Ernst Aebi Korte Inleiding tot de Bijbelboeke