Luistert God wel?

"En toen zij de lofzang gezongen hadden..." Hoe snel lees je voorbij aan deze woorden uit het lijdensevangelie. Bij mij komt de vraag naar boven: "Hoe heeft Jezus dit gezongen, wetend wat er komen ging."  Eerst een korte situatieschets.

Tijdens een joodse sedermaaltijd, ongeveer 2000 jaar geleden, stelde Jezus zijn leven ter beschikking voor zijn vrienden. Hij hief als de gastheer de beker van de dankzegging op en zei: "Dit is de beker van de verlossing." Daar bleef het echter niet bij, toen Jezus zei: "Drinkt allen daaruit, want dit is mijn bloed, het bloed van het nieuwe verbond, dat voor velen vergoten wordt tot vergeving van zonden." Dit is één van de vele betekenissen die Jezus naar voren haalt uit de bekende Pesachmaaltijd. Meer hierover lees je hier.

De liederen die na deze maaltijd gezongen worden, zijn de psalmen 113-118. Het zijn stuk voor stuk bevrijdingsliederen waarin God gedankt wordt voor de bevrijding uit Egypte. Maar het krijgt een diepere betekenis als je bedenkt dat de Heere Jezus deze gezongen heeft, vlak voor zijn kruisdood. In zijn laatste nacht heeft Hij dit meegezongen:
"Ik heb de HEERE lief, 
want Hij hoort mijn stem, mijn smeekbeden. 
Want Hij neigt Zijn oor tot mij, 
daarom zal ik Hem al mijn dagen aanroepen. 
Banden van de dood hadden mij omvangen, 
angsten van het graf hadden mij getroffen, 
Ik ondervond benauwdheid en verdriet.
Maar ik riep de Naam van de HEERE aan:
'Och HEERE, bevrijd mijn ziel."
(Psalm 116:1-3)

of wat denk je van deze woorden
"Kostbaar is in de ogen van de HEERE 
de dood van Zijn gunstelingen.
Och HEERE, voorzeker, ik ben Uw dienaar,
ik ben Uw dienaar, een zoon van Uw dienares;
U hebt mijn boeien losgemaakt."

God hecht grote waarde aan het leven van zijn kinderen. Juist ook het leven van zijn geliefde zoon, zijn dienaar, die Zijn wil doet. En wie denkt niet aan Maria, de dienares van mijn Heere.  Wie kan met meer reden deze liederen zingen, dan Hij die ons redt, Jezus!

Waarom doet God niets (meer)?

Waarom doet God niets (meer)? Regelmatig hoor je mensen dit verzuchten. Voor velen is God de grote afwezige en met name in tijden van lijden en pijn. We hopen op z’n minst dat Hij ingrijpt. De  God die de wereld geschapen heeft, kan zich toch niet afzijdig houden? Het antwoord op deze vraag is tamelijk eenvoudig: God heeft alles al gedaan. En dat vieren we met het feest van Goede Vrijdag en Pasen.

God redt meteen goed.

Met goede vrijdag vieren we dat Jezus het probleem van het lijden in de kern aanpakt. Als Hij aan het kruis sterft, draagt Jezus als een slachtoffer het grote probleem van onze wereld. Ik bedoel dit: wij mensen zijn in een bepaald opzicht verslaafd - gebonden aan zonde. Met zonde wordt alle oneerlijkheid en onrecht, oneer en onreinheid bedoeld. Maar ook alle kwaadheid en eenzaamheid, haat en smaad, opstand en ergernis  waaraan mensen lijden of elkaar pijn doen. Aan al deze slechte gewoonten zijn we gebonden als slaven. Van deze slavernij bevrijdt Jezus.

Goede Vrijdag en Pasen

Vandaar dat de vrijdag waarop christenen dit vieren, een Goede Vrijdag wordt genoemd. Op die dag heeft God in één keer alles gedaan. Niet de gevolgen van het kwaad, maar het kwaad zelf is aangepakt en overwonnen aan het kruis. Jezus heeft met zijn lijden voor de hele wereld verzoening met God bewerkt – als mens draagt hij de straf die de mensheid verdient. Als God is hij trouw aan zijn eigen belofte om te redden.

Goede vrijdag zou niet goed zijn geweest als het met de dood eindigt. Na drie donkere dagen stond Jezus op uit de dood. Hij blijkt sterker dan de dood en het graf en staat op. Voor christenen is dit het grootste feest. Dat Jezus is opgestaan geeft ons hoop voor de toekomst, perspectief over de dood heen.

Wilt u ook meevieren?

Wilt u meer weten over dit geweldige feest? Bezoek dan één van de vele kerkdiensten rond Goede Vrijdag en Pasen. Ook kunnen wij u een eenvoudige cursus aanbieden, eventueel bij u in de buurt. 

Is het koninkrijk van God al gekomen?

Met veel genoegen heb ik het boek van Tom Wright gelezen “Hoe God Koning werd.” In dit boek beschrijft Wright hoe de regering en besturing van Gods volk in het Oude Testament vergroot, geëxtrapoleerd wordt. Jezus’ kruis en opstanding, maar zeker ook zijn leven zijn de bedding van het Koninkrijk van God wereldwijd. God is niet langer alleen in Israël koning, maar bij iedereen ter wereld die door het kruis en de opstanding deel krijgt aan Zijn regering!  In dit artikel wil ik de vraag beantwoorden of Gods koninkrijk nu al gekomen is, of nog te verwachten is.

Laten we eerst eens kijken naar enkele daden van God in Israël. Israël wordt in Psalm 78 opgeroepen Gods grote daden te herinneren. De grote daden waar over gesproken worden zijn onder meer de  wonderen rond de uittocht uit Egypte, de doortocht door de woestijn en de gave van het beloofde land (wordt in Ex en Num. beschreven). God is hierbij reddend, verzorgend en besturend aanwezig in zijn volk. Als de profeten en de psalmen oproepen om Gods daden niet te vergeten, wordt dus steeds teruggegrepen op de wonderen uit de Torah, het boek bij uitstek waarin God zich openbaart aan Israël. Ik volsta enkel met het noemen van de profeten.

De reddende, verzorgende en besturende wonderen komen tot uitdrukking in diverse verhalen. Denk bij de reddende wonderen aan God die de natuurrampen over Egypte bracht en de duivelse macht van de vijand breekt. Een van de verzorgende wonderen is het water uit de rots, het dagelijkse manna en het vlees van de vogels die tussen de tenten neerstrijken. Tenslotte bestuurt God zijn volk in Israël door de priesters die de wetten van God uitleggen aan het volk. Hiermee wordt Gods bestuur zichtbaar over zijn volk. Gods regering in de hemel, wordt zichtbaar op de aarde.

Wanneer Jezus optreedt in datzelfde beloofde land, gaat Hij op dezelfde manier te werk als God in het Oude Testament.  Zijn reddende handelen wordt niet alleen zichtbaar als Hij mensen geneest van allerlei kwalen, maar zelfs de duivelse machten het zwijgen oplegt. Jezus doet zijn naam eer aan: Hij die redt. Jezus’ verzorgende handelen wordt goed zichtbaar in de wonderbaarlijke voeding van duizenden mensen. Toch ligt het uiteindelijke  doel niet bij de aardse voedselvoorziening (Jezus is geen bakker geworden). Jezus noemt zichzelf het Levende Brood en het Levende Water. Zijn kruis en opstanding geeft ons alles wat nodig is voor het leven in Gods Koninkrijk op aarde. Tenslotte is zijn bestuur over de wereld niet gelegen in het volgen van wetten, maar het vernieuwen van mensen. Ons hart wordt door Hem vernieuwd. Hij bestuurt ons door zijn Geest. Zo kan Jezus zeggen in de bergrede: “Wees volmaakt, zoals uw hemelse Vader volmaakt is.” Jezus legt ons geen regels op, maar bestuurt ons door zijn Geest. Daarom kunnen we zeggen: Jezus regeert ons door zijn Geest. “Die zal het uit Mij nemen en het u verkondigen (Jh.16:14).

De vraag uit het begin van het artikel ´Is het koninkrijk van God gekomen?´ kunnen we nu zeker beantwoorden. Toen Johannes de Doper sprak ´Het koninkrijk is nabij gekomen…` en ook Jezus deze uitspraken deed, verwezen zij niet naar een periode die nu nog te verwachten is, maar de komst die door Jezus leven, kruis en opstanding werkelijkheid geworden is. Eén belangrijk aspect is de vorming van Jezus´ gemeente wereldwijd. Overal ter wereld wordt Gods koninkrijk zichtbaar in de veranderde levens van christenen. Een bijkomend punt is wel dat het met veel lijden gepaard gaat, een voltooid koninkrijk is het zeker niet. Daarom gaat de vorming van het koninkrijk door totdat Hij komt.

 Gods koninkrijk is gekomen… en het blijft komen en het zal komen in heerlijkheid!

Wie, als een kind, het geschenk van God aanvaardt, wordt door God als Zijn kind aanvaard!

 

December, de feestmaand bij uitstek. Velen van ons hebben 5 december Sinterklaasfeest gevierd. Heel veel cadeaus zijn aangeschaft en aanvaard. Maar, tot mijn grote verbazing, zijn niet alle mensen blij met hun cadeau! Vorige week keek ik met mijn kinderen naar het jeugdjournaal. Het ging over ruilen van cadeaus, ik lees een artikel:

Websites waar spullen kunnen worden geruild of verkocht, hadden het vorige week megadruk met ongewenste cadeautjes. Vooral op zondag was het raak. Veel mensen probeerden gekregen spullen te verkopen of te ruilen. Er worden veel meer nieuwe spelcomputers, spelletjes, boeken, cd's en dvd's aangeboden dan op andere dagen. Op Ruilen.nl werd worden normaal op een dag 100 tot 200 artikelen aangeboden. Vorige week waren dat er 1000-2000 per dag. Marktplaats kende ook een hoger aanbod dat normaal. Worden er normaal 350.000 pakjes aangeboden, nu zijn dat er 500.000.

Gelukkig werd op de stelling `Het is onbeschoft om een cadeau te ruilen´ door 75% van de kinderen positief gereageerd. Kinderen vinden het onfatsoenlijk dat je een gekregen cadeau weer verruild.

 

Hoe zou het komen dat er zoveel cadeaus weggeven worden? Zou het ontevredenheid zijn of zijn we teveel verwend in onze maatschappij? Wij mensen in het rijke westen zijn hunkerend op zoek naar het mooie, het goede, het echte, maar ook naar meer.  En zolang we het ons kunnen veroorloven, lukt dat aardig. Je zou verwachten dat wij allemaal ook heel gelukkig zijn met al deze welvaart. Maar het tegendeel blijkt waar, zoals ik ook in een boek van de Vlaamse psychiater Paul Verhaeghen las: “Nooit had de mens het zo goed; nooit voelde hij zich zo slecht.” (2012:112). Veel mensen leven in december in een roes, waar ze pas half januari uitkomen. Cadeaus, lichtjes, voeding en drank verdoven ons een poosje, tot we half januari op blue Monday wakker worden. We zijn nog hetzelfde als vorig jaar. Kerst heeft ons dan niet gebracht wat we hoopten!

Waar komt dit onrust, die ontevredenheid vandaan. Die drang naar meer en beter? Veel mensen geven toe dat ze een leegte ervaren in hun diepste innerlijk. En we proberen die leegte steeds proberen te vullen. We proberen dat met cadeaus, met sport, met hobby’s. Of we zoeken in harmonie te komen met onszelf via yoga. Volgens  de Bijbel zit deze onrust in ons omdat we bij God zijn weggegaan. We wilden niet langer zijn kind meer, maar staan op onszelf. Niet langer onder verantwoording van God, maar willen vrij leven. Is dit niet wat de zondeval genoemd wordt. We verlangen wel, maar weten niet wat.

Voor ons werkelijke geluk hebben we een kerstgeschenk nodig dat wel voldoet aan ons diepste verlangen!

Wie als een kind het geschenk van God aanvaardt,

wordt door God als zijn kind aanvaard.

Dit brengt ons twee vragen

1) wat is het geschenk

2) wat doen we met dit geschenk?  

Ik lees met u het Evangelie van Johannes, dat  miljoenen levens veranderd heeft. Mensen herkennen in dit evangelie hun persoonlijke leven. En dat is niet vreemd. Het begint heel wonderlijk:

“in het begin was het Woord. En het woord was bij God en het Woord was God. In dit Woord was het leven en het leven is het licht van de mensen.” Dit evangelie begint met het geheim van de schepping. Door een woord maakte God alles! Door een woord werd het licht gemaakt. Door een woord kwam het leven tot stand. En dit woord is mens geworden en heeft onder ons gewoond.”

 

Het geschenk van kerst is geen idee, geen wiskundige formule die alleen door slimme koppen uit te rekenen is . Het geschenk van kerst is geen ingewikkelde code die alleen voor ingewijden bestemd is. Het is geen eindejaar loterij, waar slechts weinigen van profiteren. Het geschenk van Kerst is een kind, de Zoon van God. Bij Kerst ontvangen wij de Zoon van God. God stuurt zijn Zoon. Zijn evenbeeld. Hij die met zijn vader de Wereld gemaakt heeft. Hij die het licht gemaakt heeft. Wat een geschenk: de vader stuurt zijn zoon op missie naar de aarde. Wat bedoelen we hiermee?  We hebben in de krijgsmacht diverse missies achter de rug. Is er ergens oorlog, of zijn er rampen gebeurd, dan sturen we een missie erop af, die de problemen gaat verhelpen. Deze missie brengt stabiliteit en rust, gaat het probleem zoeken op te lossen. Menselijke missies mislukken echter wel eens. Maar de missie van Jezus, de zoon van God is niet mislukt. Tijdens zijn leven op aarde heeft Hij veel wonderen verricht:

• Van water maakt hij wijn.
• Een blinde liet Hij weer zien
• en een dove liet hij horen.
• Doden wekte hij op.

De bedoeling van deze wonderen is dat mensen zouden zeggen: Kijk, dit is God! Op Hem kunnen we vertrouwen. Jezus deed het! Hij is God en Mens tegelijk. Wie Hém kent, kent de Vader. Zegt u het Johannes na: "Het woord is Vlees geworden en wij hebben zijn heerlijkheid gezien, een heerlijkheid van de zoon van de vader.”  Hét grote geschenk van God aan de wereld is zijn zoon Jezus Christus.

                Hij die de mensen gemaakt heeft, wordt zelf mens.

                Hij die de sterke God wordt genoemd, wordt een zwak kind.

                Hij die Het licht van de wereld is, komt in een duistere wereld.

Hij kwam uit de hoge hemel / hij de koning van het heelal. / Heel eenvoudig was zijn woning / en zijn wieg stond in een stal./ en in al zijn kinderjaren / is Hij opgegroeid als wij. / Hij was klein en zwak en hulpeloos, / soms verdrietig, dan weer blij.

 

Wat doet u met dit geschenk?

Negeren

Laten we eens lezen wat Johannes, de discipel van Jezus hiervan zegt? De tekst die in uw programma staat, vertelt in aangrijpend woorden wat er met dit geschenk in de regel gebeurt. “Hij is gekomen tot de wereld, en de wereld is door hem ontstaan en de wereld heeft hem niet gekend.” Is dit niet aangrijpend? De schepper komt naar zijn wereld, een verloren wereld, waarin we met zijn allen verlangen naar geluk. Een wereld waar mensen op zoek zijn naar een goede vader die voor hen zorgt. En dan dit… de wereld heeft hem niet gekend. Deze verloren wereld waar u en ik in leven, wijzen het mooiste cadeau af. Deze verloren wereld wijst het cadeau af, waar ze feitelijk al jaren op zitten te wachten?  Denk nog even terug aan  de website www.ruilen.nl . Mensen zien             de waarde niet in en bieden hun cadeau meteen weet te koop aan.  

Afwijzen

 

                Meteen daarop schrijft Johannes dat veel mensen van zijn eigen volk , de joden, hem niet aanvaard hebben. “Hij is gekomen tot het zijne tot zijn eigen volk, maar zijn eigen mensen hebben hem niet aangenomen.”  Juist voor de mensen in Jezus eigen tijd was het lastig in hem te geloven. Het beeld dat zij hadden van de redder van hun volk Israël paste niet bij wat ze bij Jezus zagen.  Zij verworpen hem als hun redder. Aangrijpend. Zo dicht bij de het kerstgeschenk, en dan toch geen interesse.

Aannemen

                Gelukkig lezen we in het volgende vers over een positieve reactie op dit geschenk: “Maar zovelen hem aangenomen hebben, hun heeft hij macht gegeven kinderen  van God te worden, namelijk die in zijn naam geloven.” Wat een ongekende derde mogelijkheid!

Wie als een kind het geschenk van God aanvaard

Wordt door God als zijn kind aanvaard.

 

Als een kind…

Eenvoudig, zonder twijfel aanvaarden wat God over zijn Zoon zegt.

Eenvoudig als een kind, geloven dat dit hét middel is om gered te worden.

Erkennen en aanvaarden…

Erkennen dat wij de leegte in onszelf niet kunnen opvullen.

Erkennen dat Gods geschenk dit alleen kan!

Aanvaarding dat mijn leven zonder uitzicht is op blijvende vreugde.

Aanvaarding dat het enige geschenk dat de leegte opvult, Gods Zoon is.

Deze aanvaarding maakt dat wij weer ‘kind van God kunnen worden’

 

Met drie voorbeelden laat ik u zien wat Johannes bedoeld met ‘aanvaarden van Gods geschenk’.

Graag wil ik het volgende citeren van C.S. Lewis, de maker van de “het land achter de kleerkast” . Hij leefde jarenlang zonder God en kon zich niet voorstellen dat er een goede God bestond. Maar door gesprekken met christelijke vrienden werd hij – door vreugde verrast – gaf hij zich aan God over.

 "Ik werd me ervan bewust dat ik iets op een afstand hield, iets buitensloot. Ik voelde dat God me de keuze liet. hoewel het niet echt mogelijk scheen een andere keuze te doen. Op deze avond erkende ik God als God en knielde neer en bad.  . Ik denk dat ik toen de onwilligste en neerslachtigste bekeerling was van heel Engeland."

Lewis aanvaardde, erkende dat Hij zonder deze God hulpeloos bleef.

 

Graag laat ik u nog een voorbeeld horen. Het is van de beroemde kerkvader Augustinus, die erkent dat hij vrede moet sluiten met God. Hij was onrustig, vreselijk onrustig en las toen in zijn Bijbel:  

"Verder lezen wilde ik niet en was ook niet nodig. Opeens, aan het eind van deze zin, stroomde er zoiets als een licht van zekerheid mijn hart binnen en alle duistere twijfels vluchtten weg. Nu was mijn geest vrij van die knagende zorgen van ambitie en geld, van mijn lastige lusten. Ik sprak nu in vriendschap met u, mijn licht, mijn rijkdom en mijn heil. Heer, mijn God"

 

Een derde voorbeeld, uit mijn eigen leven. Jarenlang was ik op zoek naar God. In deze zoektocht werd mij één ding heel duidelijk. Het gaat om het geschenk van God ^{Zijn Zoon!} Op een avond raakte ik hiervan zo overtuigd dat ik alleen bij God werkelijk vrede en troost zou ervaren, dat ik het uitgesproken heb, eenvoudig, als een kind: “Heere Jezus, ik wordt niet gelukkig zonder U. Ik kan niet leven zonder kind van God te worden. Wilt U mij bij uw Vader brengen?” Toen heb ik ervaren wat in Johannes 1 staat:

 “En zovelen hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven kinderen van God te worden, namelijk die in Zijn naam geloven. ”

Weet dat het de beste keuze is dit God u geeft.  Dan hebt u het grootste geschenk van de wereld in huis. Dan geen blauwe maandag, maar een eeuwig leven!  

 

Wie als een kind het geschenk van God aanvaardt, wordt door God als zijn kind aanvaard.

 

 

Als u wilt, U kunt mij reinigen

De melaatse die tot Jezus komt is van een ding heel erg overtuigd: Jezus kan hem reinigen. Van het tweede is hij nog niet helemaal overtuigd. Wil Jezus het ook?
Ik las hierover een interessant commentaar: "De melaatse was overtuigd van Jezus kunnen maar nig niet van diens bereidheidl in onze tijd is het vaak andersom. Men twijfelt niet aan Jezus medelijden, wel aan zijn macht."

Vervolgens kunnen we ons ook afvragen hoe we dat zelf praktiseren. Geloven wij daadwerkelijk in zijn macht? Handelen we ook met de bereidheid van Jezus in onze contacten?

Het medelijden van Jezus is heel tastbaar. Hij raakt de man aan en geneest hem. Een belangrijke les voor ons. Hoe wij omgaan met hen die lijden. Als je echt meelijdt met iemand, kun je niet op afstand blijven staan. Het vraagt om betrokkenheid, meevoelen en geloven in de machtige hand van God.

Bestaat God?

Ik schreef onderstaande blog .a.v. een vraag van een oud-leerling. Zij is gevraagd om samen met anderen een discussie op te zetten bij het vak Nederlands rond het thema ‘Bestaat God’. Wat kun je zeggen?

Wat je vooraf bedenken kunt.

-Voor veel mensen is het inderdaad de vraag of er een God is. We leven in een tijd waarin we nauwelijks meer met God in aanraking komen: we werken zelf, maken onze eigen keuzes, ontvangen wat we verdienen en bepalen zelf met wie we omgaan. De bijbel wordt nauwelijks gelezen en als er een schietgebedje omhoog gaat, horen we niets terug. Dat is het beeld van de meeste Nederlanders.

2.       Geloof in God zien we wel bij medelanders die naar de kerk of de moskee gaan. Fanatieke moslims, ultraorthodoxe joden en gereformeerde gelovigen trekken de aandacht. Veel mensen hebben daar niets meer mee. Hooguit hebben ze respect voor de persoonlijke mening, maar liefst wil men dit buiten het eigen leven houden.

3.       God is buiten ons leven gedrongen. En dat proces is vooral in de 20^e eeuw heel snel gegaan. In onze 21^e Eeuw weten we nauwelijks nog wie God is. En al helemaal niet wie de God en Vader van Jezus Christus is. Een vraag naar ‘het bestaan van God’ is dus een filosofische vraag geworden. Net zoals andere vraagstukken:  “is er leven na de dood” of “waar komt de materie vandaan? “.

4.       Maar, wist je dat een andere delen van de wereld geloof in God heel normaal is. Miljoenen mensen in Afrika, Azië en Amerika geloven dat God bestaat. Het lijkt alsof geloven dat God bestaat een aangeboren, intuïtief gebeuren is. En dat is goed te verklaren als je ervan uitgaat dat God ons gemaakt heeft, dat Hij onze Schepper is.

Voorbeelden van christenwetenschappers die vrijmoedig getuigen van hun geloof zijn Alister McGrath, Frank Linde, en Heino Falcke. Zie ook www.geloofenwetenschap.nl  

Hoe ga je jezelf als christen in een discussie mengen? Een discussie is natuurlijk nooit de plaats om mensen tot geloof in Jezus te brengen. Niet de plaats om mensen te overtuigen dat geloof . Als je mensen tot geloof wilt brengen, ben je bezig met evangelisatie en dat is nu je doel niet. zie het wel als een kans voor apologetiek: het verdedigen van je geloof: eventuele voorvragen beantwoorden, misverstanden uit de weg te ruimen.

Hoe ga je beginnen:

1.       Bid voor dit gesprek: vraag om helder inzicht, rust en bezieling om de juiste woorden te hebben om iets van je godsgeloof te verdedigen.

2.       Bedenk goede argumenten om te laten zien dat geloof in God niet absurd en ongeloofwaardig is (zie argumenten hieronder).

3.       Verwacht niet dat je mensen moet overtuigen van redding, van geloof in Jezus, van een eeuwig leven, etc. , maar wel dat je kunt aantonen dat het een redelijke vraag is.

Zijn er argumenten voor het bestaan van God? (hoe vreemd het je in de oren klinkt…)

a.       Het ‘bestaan van God’ is net zo min te ontkrachten als te bewijzen! Het is geloven. Geloven betekent ‘vertrouwen dat iets waar is’. Dát is het uitgangspunt. (zie ook Hebreeën 11:1-2).

b.      God heeft aanknopingspunten voor Zijn bestaan gegeven.

1.       Bijvoorbeeld de schepping van de wereld heeft een begin, heeft de wetenschap ontdekt. Dan is het denkbaar dat iemand dit in gang gezet heeft. (Psalm 90 zegt dat de HEER er al was voordat alles gemaakt werd).

2.       De orde in de wereld wijst op een denkend wezen hierachter. Het heelal steekt zo ingenieus in elkaar, het is als een geweldig paleis dat iets van zijn eigenaar en bouwer weerspiegelt.

3.       Mensen zoeken naar zinvolle invulling van het leven, naar de zin van het bestaan. Dit kan vanuit evolutionair standpunt lachwekkend zijn, omdat strijd vaak als zinloos ervaren wordt. Hoewel we God niet kunnen zien, lijkt het erop dat we intuïtief naar Hem verlangen.

4.       De schepping is prachtig om te zien, en imponeert ons.  Als de wereld een strijd om het bestaan leidt, is het stom toeval dat er zoveel schoonheid in de schepping zit. Prachtige vlinders zouden allang uitgestorven zijn, terwijl dieren met een schutkleur het er meer levend afbrengen. Toch is het tegendeel waar. Prachtige bloemen en dieren spreken de taal van schoonheid.

5.       Mensen leven in relaties.  Als God bestaat, zal hij ook in relatie met mensen treden.

c.       Het bestaan van de vele religies bewijst dat mensen op zoek zijn naar God. Hoewel de invulling van de godsdiensten verschilt, zijn de meeste samenlevingen erop gericht om God in hun middelpunt te stellen.

God bestaat, en dan…?

Ik denk dat de meeste mensen de vraag naar het godsbestaan ontkennen, omdat ze beseffen dat dit consequenties heeft! Als je gelooft dat God bestaat, vraagt dat waarschijnlijk een actie van ons.  

                Een voorbeeld maakt dit duidelijk. Stel je bent in een pleeggezin opgegroeid omdat je wees   bent. Op 15-jarige leeftijd hoor je dat je blijkbaar toch nog een vader hebt die naar je op zoek     is gegaan. Zou dit je onverschillig laten? Nee, zeker niet! Je gaat op zoek naar hem en             waarschijnlijk wil je het contact weer gaan opbouwen.

Zo is het ook met God. Als hij bestaat, zal Hij ook in relatie met mensen treden. Willen we dit wel? Dat is het probleem waarom mensen de vraag naar het godsbestaan uitstellen. Om een mooi fragment te zien waarop de vraag naar geloof centraal staat, zie Denkstof “Waarom zou je geloven?”

Als men die vraag positief beantwoordt, komt er openheid voor de volgende vraag…

Wie is God?! 

Wat is goed leven? Over analyse en remedie van een zieke maatschappij.

Enkele maanden geleden las ik het boek "Identiteit" van Paul Verhaeghe. Zijn analyse van de huidige maatschappij is scherp en treffend! Maar als ik nog eens nalees wat hij in hoofdstuk 8 als conclusie schrijft, over "Het Goede Leven" lijkt me het middel nog erger dan de kwaal. Waarom blijven we zo op het individu hameren? Mijn inziens zijn we gemaakt om samen-te-leven. 

In zijn samenvattende hoofdstuk 8 merkt Verhaeghe opnieuw op dat de samenleving dwingend is geworden. Het evenwicht is eruit door neo-liberalisme, door de digitalisering en de nadruk op kille cijfers. Daarbij komt een anti-autoritaire stroming in de 20^e Eeuw, waardoor gezagsverhoudingen zoek zijn. Zijn er oplossingen te bedenken? Verhaeghe lost nog enkele schoten voor de boeg. Verder komt hij m.i. niet, maar er worden herkenbare zaken geschetst.

Door slechte arbeidsorganisatie raken mensen ziek; burn-out is gevolg van onvoldoende respect en waardering van de persoon. Dit los je niet op met bonussen. Intrinsieke motivatie verdwijnt juist bij een topdown organisatie. Het gevolg hiervan is dat er bottom-up initiatieven ontstaan die werknemers weer plezier in het werk geven. Goed voorbeeld is de opkomst van Wikipedia (i.t.t. het wetenschappelijk, zwaar gesubsidiëerde Encarta wat voor geen meter liep) . Met dit voorbeeld bewijst Verhaeghe dat men op zoek is naar een nieuwe norm, die weer intrinsieke motivatie levert. Blijkbaar is Wikipedia beter aangepast aan de huidige samenleving.

Digitalisering ziet hij als een illusie. Statistieken ook. Die doden het werk. “Cijfermatig gestuurde evaluatie- en functioneringsgesprekken zijn vaak dodelijk voor werktevredenheid, motivatie, loyaliteit en identificatie met het bedrijf. Een dergelijke aanpak fnuikt elke vorm van creativiteit en autonomie en lokt een gevoel van vernedering en een verlies van zelfrespect uit. Die negatieve effecten worden des te zwaarder naargelang men bij de evaluatie kwalitetieve en contextuele factoren laat vallen en er een uniform meetsysteem opgelegd wordt door een instantie die nauwelijks vertrouwd is met wat er op de werkvloer gebeurd. (2012: 227)

Wie moet er veranderanderen. De ander niet, wat die ander zijn wij zelf. Wij mensen moeten veranderen, een nieuwe moraal hanteren. (hier volgen enkele van Verhaeghes scherpe uitspraken). 

                “de bipolaire stoornis (vroeger bekend als ‘manisch-depressief’) is bij uitstek de aandoening   van het neoliberalisme.”

                “De postmoderne mens lijdt aan een vreemde dissociatie, een nieuwe vorm van            persoonlijkheidsverdubbeling. We klagen het systeem aan, staan er vijandig tegenover en      voelen ons machteloos om het te veranderen.”

Wat is er nodig?

Loslaten van het cynisme voor het systeem, en in plaats van consumeren actief deelnemen aan de maatschappij, als een zelfbepalend burger. Verder pleit Verhaeghe ervoor om waarden te verkopen die als deep frames het onderbuikgevoel weer bevestigen. Mensen moeten weer visie krijgen om de maatschappij op te bouwen, om het leven weer aan te kunnen.

In mijn ogen zijn deze twee punten van Verhaeghe los zand. Wat wij nodig hebben is een herbronning op de christelijke normen en waarden waar onze maatschappij op gestoeld is. Lees hiervoor Charles Taylor die in zijn ‘Een seculiere Tijd’ aanwijst dat de huidige maatschappij alleen functioneert, als zij de christelijke bronnen weer hanteert! Ook is de therapie van Verhaeghe niet een oproep aan het gevoel, maar aan het verstand van de mens. Alsof we weer ‘verstandig’ moeten worden. Het probleem zit toch ergens anders?

Vervolgens voorziet Verhaeghe dat mensen weer zelf zorgend zijn en hun normen en waarden volgen Grieks voorbeeld weer internaliseren. 

                “Als er geen symbolisch gedragen en identificeerbare autoriteit meer bestaat en als een            gemeenschapsethiek het veld moet ruimen voor een competitief mensbeeld, dan ontstaat er              inderdaad een survival of the fittest. Dit is de eerste belangrijke paradox van de neoliberale vrijemarktideologie: dat ze onvermijdelijk uitmondt in een overmaat aan inmenging.” (2012:         242).

Verhaeghe roept om de bevrijding van het individu, en daarmee is mijns inziens de mens nog meer aan zichzelf overgelaten. De mens was toch een groepsdier?